ေရွာင္စရာတရားပြဲ

ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရွိ ရြာတစ္ရြာမွ တရားတစ္ပြဲအေၾကာင္းကို တင္ျပပါဦးမည္။ ယခုတရားပြဲမ်ိဳးကား ေရွာင္ရမည့္ တရားပြဲသာ ျဖစ္၏။ စာေရးသူသည္ တရားပြဲလာပင့္လွ်င္ မေဟာဖူးေသးသည့္ ေနရာ၊ ေခ်ာင္က်သည့္ ေနရာမ်ိဳးဆိုလွ်င္ ဦးစားေပးျပီး ၾကြေလ့ရွိသည္။ ယခုလည္း ထုိျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရြာမွ တရားပြဲလာပင့္ေသာအခါ အထက္ပါ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ႏွင့္ ကိုက္ညီေနေသာေၾကာင့္ လက္ခံလုိက္သည္။

ေဆာင္စရာတရားပြဲ

ထိုတရားပြဲမွာ ေရႊျပည္သာျမိဳကနယ္၊ (ဏ)ရပ္ကြက္မွ တရားပြဲျဖစ္သည္။ ထိုရပ္ကြက္မွ လူငယ္မ်ားသည္ တရားလည္းနာ၊ စာလည္း ဖတ္သျဖင့္ သာသနာျပဳျခင္း အဓိပၸါယ္ကို ေသခ်ာသိၾကသည္။ သာသနာဟူသည္ အဆံုးအမဟု အဓိပၸါယ္ထြက္သည္။ မည္သူ႔အဆံုးအမနည္းဟု ပုစၦာထုတ္လုိက္သည့္အခါ “ဗုဒၶအဆံုးအမ”ဟု ျဖစ္လာသည္။

ဘုရားပစၥည္းႏွင့္ သံဃာ့ပစၥည္း

ဘုရားပစၥည္း၊ ငရဲမီး၊ သံုးနည္းအလြန္ခက္။
သံဃာ့ပစၥည္း၊ အဆိပ္သီး၊ စားနည္းအလြန္ခက္။
စားသံုးမိလွ်င္၊ တနင္နင္၊ ေသလွ်င္အလြန္ခက္။
ငရဲသို႔က်၊ ၀ဋ္ဒုကၡ၊ လြတ္ျပန္ရဖုိ႔ခက္။

ေယာက္မလိုလူ လွ်ာလုိလူ

ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္သူမ်ားတြင္ ခုိး၀ွက္စားျပီး ငရဲသို႔ က်သြားသူမ်ားသည္ ဟင္းေမႊေသာ ေယာက္မႏွင့္တူ၏။ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္သြားသူမ်ားသည္ ဟင္းအရသာကို ခံစားေသာ လွ်ာႏွင့္တူ၏။ ေယာက္မသည္ ဟင္းအုိးကို အျမဲေမႊေနရေသာ္လည္း ဟင္း၏အရသာကို တစ္စက္ကေလးမွမသိ၊ ထုိ႔အတူ တခ်ိဳ႕ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားသည္ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူတူေနရေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ တရားသည္သူတုိ႔ ရင္ထဲသို႔မေရာက္။

ၾကည္ညိဳျခင္းသံုးမ်ိဳး

ၾကည္ညိဳျခင္းသည္ သံုးမ်ိဳးရွိ၏။ မိမိကုိယ္မိမိၾကည္ညိဳျခင္း၊ အတူေနမ်ားကၾကည္ညိဳျခင္း၊ အေ၀းေနပုဂၢိဳလ္မ်ားကၾကည္ညိဳျခင္း တုိ႔ပင္ျဖစ္၏။ ထုိသံုးမ်ိဳးတြင္ မိမိကုိယ္မိမိ ၾကည္ညိဳဖုိ႔သည္ နံပါတ္တစ္ အေရးအၾကီးဆံုးျဖစ္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ “အရင္းလဲ၊ အဖ်ားထင္းျဖစ္”ဟူေသာ စကားအတုိင္း မိမိကုိယ္မိမိ တကယ္ၾကည္ညိဳေအာင္ေနလွ်င္ အတူေနမ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္း၊ အေ၀းေနမ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္းတုိ႔သည္ အလိုလိုပါသြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။

ဒါနကုသိုလ္က အရဟတၱဖုိလ္ကို အက်ိဳးေပးပံု

တစ္ခါက ဥဂၢါသူၾကြယ္ဟာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ ျမတ္စြာဘုရားကုိပင့္ျပီး မြန္ျမတ္ေသာ ဆြမ္းခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္စသည္တုိ႔ကို ကပ္လွဴပါတယ္။ ကပ္လွဴတဲ့ အခါမွာလည္း “မနာပဒါယီ၊ လာဘေတမနာပံ” ျမတ္ႏိုးဖြယ္ကို လွဴရင္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ကို ရတယ္လုိ႔ေဟာထားတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား စကားေတာ္အရ သူျမတ္ႏုိးတဲ့ အက်ိဳးကို ရခ်င္လုိ႔ လွဴတဲ့အေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ကိုးဆယ့္ႏွစ္ကမၻာ ငိုခဲ့ရသူမ်ားအေၾကာင္း

လြန္ခဲ့ေသာ ကိုးဆယ့္ႏွစ္ကမၻာက ဖုႆအမည္ရွိ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး ေလာကတြင္ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိဘုရားရွင္၏ ခမည္းေတာ္မွာ ကာသိတုိင္းကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ဇယေသနမင္းၾကီးျဖစ္သည္။ မယ္ေတာ္မွာ သီရိမာျဖစ္သည္။ ဖုႆဘုရားရွင္တြင္ ဖေအတူအေမကြဲ ညီအစ္ကိုမင္းသားသံုးေယာက္ရွိသည္။

ကြ်ႏု္ပ္ဘ၀မွ ေဆာင္စရာႏွင့္ ေရွာင္စရာမ်ား

တိပိဋိကဓရ၊ တိပိဋကေကာ ၀ိဒဘြဲ႕တံဆိပ္ရရွိေတာ္မူေသာ အရွင္အဘိဇာတ၏ ေတာ္ေၾကာင္းႏွင့္ ကြ်ႏု္ပ္၏ညံ့ေၾကာင္းမ်ားကို ေရးသားတင္ျပမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေတာ္သူႏွင့္ ေလ်ာ္သူဟု ေခါင္းစဥ္တပ္လွ်င္ ပို၍အဆင္ေျပမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္၏ ညံ့ဖ်င္းေသာ အေၾကာင္းမ်ားစြာၾကားမွ ေကာင္းေသာအခ်က္ေလး တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ခန္႔ကိုပါ တင္ျပစရာေတြ႕ေနေသာေၾကာင့္ ေအာက္ပါအတုိင္း ေခါင္းစဥ္ တပ္လုိက္ရျခင္းျဖစ္သည္။ အရွင္ဘိဇာတ၏ ထူးျခားခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ကြ်ႏု္ပ္သတိထားမိသည္။

သုသာန္ထဲမွ မုန္႔ဆြမ္းအလွဴ

သုသာန္ထဲေရာက္၍ မသတ္မီအခ်ိန္ကေလးတြင္ အာဏာသားတုိ႔က သုလသာေပးလုိက္ေသာ ကတြတ္မုန္႔ေလးခုႏွင့္ ေသာက္ေရကို ထုိသူ႔အားေပးၾကသည္။ ထုိလူဖ်င္းသည္ မုန္႔တုိ႔ကို စားရန္ျပင္ဆင္ေနစဥ္မွာပင္ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္သည္ သူ႔ေရွ႕သို႔ၾကြလာ၍ ဆြမ္းရပ္ေလသည္။ ထုိသူသည္ ဤအတုိင္းေသသြားလွ်င္ ငရဲသို႔က်မည္ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ထုိမုန္႔ကုိသူမစားဘဲ မေထရ္ျမတ္ကိုလွဴျပီးမွေသလွ်င္ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။

ကာေမသုကံ၏ဆုိးက်ိဳးမ်ား

(၃၀၉) မုိက္မဲေတြေ၀စြာ သူတစ္ပါးမယားကို အတင္ရဲစြာ မွီ၀ဲေလ့ရွိသူသည္ အကုသိုလ္ျဖစ္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ေသာကေၾကာင့္ ႏွစ္ျခိဳက္စြာမအိပ္ရျခင္း၊ အကဲ့ရဲ႕ခံရျခင္း၊ ငရဲသို႔က်ရျခင္း ဟူေသာဆုိးက်ိဳးတုိ႔ကို ခံစားရ၏။

(၃၁၀) အကုသိုလ္ျဖစ္ရျခင္း၊ ငရဲသို႔က်ရျခင္း ဟူေသာ ဆုိးက်ိဳးမ်ားအျပင္ မိန္းမကလည္း အထိတ္တလန္႔၊ ေယာက္်ားကလည္း အထိတ္တလန္႔ မွီ၀ဲရျခင္းေၾကာင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္သာယာျခင္းမွာ အနည္းငယ္သာတည္း။ ပရဒရကံေၾကာင့္ မင္းသည္ က်ဴးလြန္သူကိုၾကီးေလးေသာ အျပစ္ဒဏ္စီရင္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေယာက္်ားသည္ သူတစ္ပါးမယားကို မွီ၀ဲရာ။

ဘုရားဖူးရင္း ငိုရသည္

သို႔ေသာ္ ၾကည္ႏူးရသည့္အခါထက္ စိတ္ထိခိုက္ရသည့္အခါက ပိုမ်ားပါသည္။ တစ္ခုေသာ တစ္ေထာင္ဘုရားမ်ားကို ဖူးေမွ်ာ္ၾကည့္ရာ ဘုရားရုပ္ပြားဟူ၍ပင္ မသိႏုိင္ေတာ့။ ဘာရုပ္ေတြပါလိမ့္ဟု ေတြးေတာယူရသည္အထိ ပံုေတြကပ်က္စီးေနသည္။ အမုိးအကာ မပါသျဖင့္ မိုးရြာေတာ့စို၊ ေနပူေတာ့ေျခာက္ႏွင့္ ရုပ္ပြားမ်ားမွာ မဲေျခာက္ျပီး ပ်က္စီးေနသည္။

ေတာင္ေပၚမွာဘုရား၊ ေတာင္ေအာက္မွာဘာသာျခား

ထုိအခ်ိန္တြင္ ဘာသာျခား သာသနာျပဳမ်ားက ေတာင္ေျခမွ ဆင္းရဲသား ဗုဒၶဘာသာမ်ားကို စီးပြားေရး၊ လူမူေရးကိစၥမ်ားကို အားတက္သေရာ ေထာက္ပံ့ၾကသည္။ ေတာင္ေပၚတြင္ လက္၀ါးကပ္တုိင္ၾကီး သိန္းတစ္ေထာင္ အကုန္အက်ခံ စိုက္္ထူးျခင္းထက္ ေတာင္ေအာက္က ဆင္းရဲသားမ်ားကို ေထာက္ပံ့ျခင္းသည္ သူတုိ႔ဘာသာအတြက္ ပို၍ေက်းဇူးမ်ားေၾကာင္း ဘာသာျခားသာသနာျပဳမ်ားက သိၾကသည္။

တိရစၦာန္ႏွင့္တူေသာလူမ်ား

လူျဖစ္ေသာ္လည္း လူႏွင့္မတူဘဲ တိရစၦာန္ႏွင့္တူေသာ လူသားမ်ားရွိ၏။ ၀မ္းစာရွာျခင္း၊ အိပ္ျခင္း၊ စားျခင္း၊ ကာမဂုဏ္ ခံစားျခင္း ဤေလးခ်က္သည္ လူမွာလည္းရွိ၏ တိရစၦာန္မွာလည္းရွိ၏။ ဤေလးခ်က္ ျပည့္စံုရုံမွ်ႏွင့္ေတာ့ လူဟူ၍မေခၚရ၊ တိရစၦာန္ဟုသာ ေခၚရေၾကာင္း ၀ိမာန၀တၳဳ၊ အ႒ကထာတြင္ဖြင့္ျပခ်က္ရွိ၏။

ေျမျပင္ေပၚက ငရဲျပည္

ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္တြင္ ကုေဋမ်ားစြာ ခ်မ္းသာေသာသူေဌးၾကီး တစ္ဦးရွိ၏။ မဟာဓနသူေဌးဟု အမည္တြင္၏။ ထုိသူေဌးၾကီးတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာသားတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူေဌးၾကီးသည္ သူ၏သားကို မည္သည့္အတတ္ပညာမွ သင္မေပးေခ်။ သူ၏အေတြးမွာ ငါ့သားသည္ အလြန္ဆံုး တစ္ေန႔တစ္ေထာင္သံုးသည့္တုိင္ေအာင္ အႏွစ္တစ္ရာသံုးေသာ္လည္း ငါစုထားေသာေငြမ်ား မကုန္ႏုိင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတတ္ပညာ ဘာမွသင္စရာမလုိဟု ဆံုးျဖတ္ေလသည္။

ဒုစရုိက္ရြာ ျဖစ္ရျခင္းအၾကာင္းရင္း

စစ္ကိုင္းတုိင္း စစ္ကိုင္းျမိဳ႕နယ္ ေနာက္ၾကည့္ကြ်န္း ေက်းရြာသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၈၀)ခန္႔မွ စ၍ ဒုစရုိက္မူမ်ားျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားေသာ ရြာၾကီးတစ္ရြာျဖစ္ခဲ့သည္။ ေက်းရြာ၏ ဘုရားေစတီႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသည္ ခန္႔မွန္းေျခ ၁၉၇၀-ခုႏွစ္တြင္ ျမစ္ေရတုိက္စားမူေၾကာင့္ ေရထဲေမ်ာပါ ဆံုးရူံးေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ရသည္။

ေခတ္သစ္အနာထပိဏ္

အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ သာ၀တၳိျပည္တြင္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို (၅၄)ကုေဋ အကုန္အက်ခံ တည္ေဆာက္လွဴဒါန္းေသာ အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီး ဆုိလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာတုိင္းနီးပါး သိၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အလွဴအတန္းရက္ေရာသူမ်ားကို ေခတ္သစ္အနာထပိဏ္သူေဌးဟု ေခၚတတ္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားတည္၊ ေက်ာင္းေဆာက္၊ ဘာသာေရး တစ္ခုတည္းတြင္ လွဴရုံျဖင့္ အနာထပိဏ္ဘြဲ႕ကို ခံယူ၍မရေပ။

ေမွာ္္ဆရာ့ စက္ကြင္း

ငယ္ရြယ္ႏုရြ၊ ပ်ိဳမ်စ္လွ၍
မာနယစ္မူး၊ ရူးေနသူ
ပညာထြန္းေတာက္၊ ပါရဂူေျမာက္၍
ေမာက္မာ မာန၊ ၾကြေနသူ
ဥစၥာဓန၊ ေပါၾကြယ္၀၍
အတၱမာနၾကီးေနသူ

ၾကိဳးသမား၏ သံေ၀ဂစာတမ္း

ေဒါသႏွင့္ အာဃာတတရားမ်ားသည္ ေကာင္းက်ိဳးကို မေပးဘဲ ဆုိးက်ိဳးကိုသာေပးသည္။ သူသည္ ေဒါသမီးကို ရင္၀ယ္ပုိက္ျပီး အာဃာတတရားၾကီးမားလြန္းခဲ့သျဖင့္ သူ၏ ဘ၀ကို တုိတုိႏွင့္ပိုင္းကာ ဇာတ္သိမ္းဆိုးခဲ့ရသည္။ အကယ္၍ ေဒါသမီးကို ရင္၀ယ္မပုိက္ဘဲ ျငိမ္းသတ္ႏုိင္ခဲ့ျပီး အာဃာတ တရားကိုလည္း ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ႏုိင္ခဲ့မည္ဆုိပါလွ်င္ ယခုလုိ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ ဘ၀ကိုတုိတုိပိုင္းရမည္ မဟုတ္ေခ်။

ၾကိဳးဒဏ္ေပးပံု ျမင္ကြင္းက်ယ္

ၾကိဳးတုိက္ေရွ႕သို႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အေရာက္တြင္ ဦးေစာသည္ အျပံဳးျဖင့္ ဆီးၾကိဳႏူတ္ဆက္သည္။ ၾကိဳးတုိက္တြင္းရွိ ဦးေစာ၏ ဆင္းတုကေလးတြင္ ဆီမီးပတ္လည္၊ ေကာ္ဖီဆြမ္း၊ မုန္႔ဆြမ္းမ်ားျဖင့္ ပန္းေရခ်မ္းမ်ားပါ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ကပ္လွဴထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ဦးေစာ၏ အစားအေသာက္တာ၀န္ကုိယူရေသာ အက်ဥ္းသားကေလး ေမာင္စင္ကာပူမွာ ၎၏ဆရာအတြက္ နံနက္စာကို နံနက္သံုးနာရီကပင္ အသင့္စီစဥ္ေပးေသာ္လည္း ဦးေစာကား စားမသြားေတာ့ေပ။ 

ဘုရားက မခုိက္ပါ၊ မရုိက္ပါ

(မွတ္ခ်က္) ဤေနရာ၌ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစု၏ မွားယြင္းေနေသာ အယူအဆတစ္ခုကို ေျဖရွင္းေပးလုိေပသည္။ ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုသည္ ဘုရားရုပ္ပြားမ်ား၊ ေစတီမ်ားက ခုိက္သည္ဟု ယူဆတတ္ၾကသည္။ အမွန္က ခုိက္ဟူသည္ မေကာင္းက်ိဳးမ်ား က်ေရာက္ျခင္းကို ဆုိလုိေပ၏။ ထုိမေကာင္းက်ိဳးမ်ားကို သက္ရွိထင္ရွား ဘုရားကလည္း မလုပ္သလုိ၊ သက္မဲ့ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာင္မ်ားကလည္း မလုပ္ေပ။